29 Harfsiz Hayat

Ansızın, hiç beklenmedik anda karşıma çıktı

Beni benden aldı, seni ilk gördüğümde tenin

Canı yansa da beynimin, hissetmiyordum sızısını

Çarklar geri sarsada sürekli düşünecek olsamda seni

Diyar diyar gezmek lazımmış seveceğin birini bulmak için

Eskişehir otogarda belki Ordu sahilde

Fark etmezdi aslında zaman mekan

Görsem yeter diyordum, anlarım diyordum ilk bakışta

Ğ

Hayat boyu birlikte olacağım bir sevgili bulurum diyordum

Işıklar kapanır, sadece o parlar diyordum

İlk bakışta gün ışığında, fark ederdim onu o anda

Jestler yapamazdım belki huzurunda

Kendimi kandırırdım belki, aşkımı ikna edemezdim

Lale sümbül bulamazdım, gözlerine yakışan renkte

Martılar uçuyor, beni sever misin mi desem

Nadir de olsa ağzı iyi laf yapan ben adeta tutulmuştum

Onun karşısında ne diyecektim, bilemiyordum

Ölsem karşısında fark eder miydi, beni

Pat diye de söylenmez ki, hem ne diyecektim ki

Rasgele bir cümle kursam, herhangi bir şey söylesem

Seni seviyorum demişim haberim bile olmadan

Şaka gibiydi aslında, ben neler yapıyordum, bilemiyordum

Terk etmişti beni aklım herhalde, delirmiş miydim

Usulu bu muydu, onu da bilmiyordum

Üstü kapalı cümleler kurmaktan sıkılmış, haykırıyordum

Ve o andan itibaren hiç ayrılmamıştık

Yıllar geçmiş, çoluk çocuğa karışmış yüz çizgilerimiz artmıştı artık

Zaten amaçta bu değil miydi, mutlu bir hayat.

30.10.2013 11.53

H. ÖZTÜRK

Bilgisayar Mühendisi / Yazar / Tasarımcı

You may also like...